Nederlands Juridisch Dagblad NJD § Juridisch nieuws - Uitspraak Europees Hof inzake keurmerken EKO en Max Havelaar, Provincie Noord-Holland niet fair

Nederlands Juridisch Dagblad NJD § Juridisch nieuws - Uitspraak Europees Hof inzake keurmerken EKO en Max Havelaar, Provincie Noord-Holland niet fair

 

Nederlands Juridisch Dagblad www.juridischdagblad.nl en via NJD.nu © MMII-MMXIII § Juridisch nieuws vanuit rechtspraktijk & rechtswetenschap
Juridisch nieuws voor juridisch Nederland 
§ Gebruiksvoorwaarden 
§ Mail uw nieuws- of persbericht naar de redactie (klik hier)

Onderhoud NJD 
twitter.com/juridischdag 
wel actueel
Inhoudsopgave
Voorpagina
Weer & verkeer
Hoofdpunten
Opmerkelijk
Persoonlijk
Zoeken
Opinie
Rechters
Advocatuur
Notariaat
Agenda
Uitgelicht
Wetten
Media
Jeugd
Studenten
Eerste Kamer
Onderhoud
Redactioneel
Ombudsman
Publicaties
Gebruikslicentie
NJD § RSS
Twiiter NJD
Prijsvraag
Grondwet
Hoge Raad
AFM
OPTA
Colofon
CONTACT


 
  Oriėntatie:  Voorpagina arrow Notariaat arrow Uitspraak Europees Hof inzake keurmerken EKO en Max Havelaar, Provincie Noord-Holland niet fair
 
Uitspraak Europees Hof inzake keurmerken EKO en Max Havelaar, Provincie Noord-Holland niet fair
vrijdag, 11 mei 2012

Aanbestedende dienst moet gedetailleerde specificaties gebruiken in plaats van naar milieukeuren of naar bepaalde keurmerken te verwijzen

Arrest in zaak C-368/10 Commissie/Nederland

HvJ EU - Het recht van de Unie staat in beginsel niet in de weg aan een openbare aanbesteding waarvoor de aanbestedende dienst eist of wenst dat bepaalde te leveren producten van de biologische landbouw afkomstige producten of fairtradeproducten zijn De aanbestedende dienst moet echter vooral gedetailleerde specificaties gebruiken in plaats van naar milieukeuren of naar bepaalde keurmerken te verwijzen Het Nederlandse privaatrechtelijke keurmerk EKO kan worden toegekend voor producten die voor minstens 95 % uit biologische ingrediėnten bestaan.

Het wordt toegekend door een stichting naar Nederlands burgerlijk recht, die tot doel heeft de biologische landbouw te bevorderen. Het keurmerk Max Havelaar is eveneens een privaatrechtelijk keurmerk. Het wordt uitgegeven door een stichting naar Nederlands burgerlijk recht, overeenkomstig de normstelling van een internationale koepelorganisatie, de Fairtrade Labelling Organisation (FLO).

Het wordt gebruikt in verschillende landen, waaronder Nederland, en beoogt de handel in fairtradeproducten te bevorderen door te waarborgen dat de gecertificeerde producten zijn ingekocht tegen een eerlijke prijs en onder eerlijke handelsvoorwaarden bij organisaties bestaande uit kleine producenten in ontwikkelingslanden.

In augustus 2008 heeft de Provincie Noord-Holland (Nederland) de gunning van een overheidsopdracht voor de levering en het beheer van koffieautomaten bekendgemaakt. In de aankondiging werd aangegeven dat de Provincie meer biologische producten en fairtradeproducten wilde gaan gebruiken in de koffieautomaten. Voorts werd verklaard dat ,,Provincie Noord-Holland voor de koffie- en theeconsumpties gebruik van het Max Havelaar- en EKO-keurmerk" en dat de andere ingrediėnten dan koffie en thee, zoals de melk, suiker en cacao, indien mogelijk aan die twee keurmerken dienden te voldoen. Korte tijd later is in een nota van inlichtingen gepreciseerd dat ook andere keurmerken zouden worden aanvaard ,,zolang de uitgangspunten maar vergelijkbaar of hetzelfde zouden zijn".

Op basis van een en ander heeft de Commissie tegen Nederland een beroep wegens nietnakoming ingesteld met een beroep op schending van de richtlijn betreffende overheidsopdrachten.1 De Commissie verwijt de Provincie, in de technische specificaties ­ die het voorwerp van de opdracht bepalen ­ voor de te leveren koffie en thee de keurmerken EKO en Max Havelaar te hebben voorgeschreven, althans keurmerken met vergelijkbare of dezelfde uitgangspunten.

Het Hof brengt in herinnering dat de technische specificaties kunnen worden aangegeven in termen van prestatie-eisen en functionele eisen, die milieukenmerken kunnen bevatten. Doordat het keurmerk EKO op milieukenmerken is gebaseerd en voldoet aan de in de richtlijn vermelde voorwaarden, is het bijgevolg een ,,milieukeur" in de zin van deze laatste. Door te eisen dat bepaalde te leveren producten van een bepaalde milieukeur waren voorzien in plaats van de voor die milieukeur vastgelegde gedetailleerde specificaties te gebruiken, heeft de Provincie NoordHolland echter een met de richtlijn onverenigbare technische specificatie vastgesteld. Aangaande Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (PB L 134, blz. 114 en, rectificatie, PB 2004, L 351, blz. 44).

Max Havelaar stelt het Hof vast dat het gezien zijn voorwerp geen technische specificatie, maar een voorwaarde voor de uitvoering van de opdracht vormt. Het Hof verwerpt dan ook het door de Commissie op dit punt aangevoerde bezwaar, zonder te onderzoeken of deze voorwaarde op een met de richtlijn strokende manier is geformuleerd. Vervolgens verwijt de Commissie de Provincie, een gunningscriterium (dat ertoe strekt de economisch gunstigste aanbieding te bepalen) te hebben vastgelegd dat erin bestond dat de andere te leveren ingrediėnten dan koffie en thee van de keurmerken EKO en/of Max Havelaar waren voorzien.

In dit verband verklaart het Hof dat de aanbestedende diensten het recht hebben, op milieuoverwegingen en sociale overwegingen gebaseerde criteria te gebruiken. Overwegingen van sociale aard kunnen de gebruikers of de begunstigden van de te gunnen werken, leveringen of diensten betreffen, maar ook andere personen. Blijkens de formulering van het betrokken gunningscriterium betrof dit overigens enkel de te leveren ingrediėnten, zonder enige implicatie voor het algemene inkoopbeleid van de inschrijvers. Dat criterium had dus betrekking op producten waarvan de levering een deel van het voorwerp van de opdracht vormde.

In beginsel belet niets derhalve dat een dergelijk criterium inhoudt dat een product een fairtradeproduct moet zijn. Aangaande de manier waarop dergelijke gunningscriteria moeten worden geformuleerd is het Hof van oordeel dat de regels van de richtlijn die het gebruik van een milieukeur in het kader van de formulering van een technische specificatie betreffen, een relevante aanwijzing vormen.

Het herinnert eraan dat de wetgever van de Unie de aanbestedende diensten heeft toegestaan, gebruik te maken van de uitgangspunten van een milieukeur om bepaalde kenmerken van een product te bepalen, maar niet om van een milieukeur een technische specificatie te maken.

Een milieukeur mag slechts worden gebruikt met de vermelding dat de producten die ervan voorzien zijn worden geacht aan de aldus vastgelegde specificaties te voldoen, onder het uitdrukkelijke voorbehoud dat elk ander passend bewijsmiddel is toegestaan.

Door in het kader van de keuze van de economisch voordeligste aanbieding een bepaald aantal punten toe te kennen aan bepaalde producten die voldoen aan bepaalde keurmerken, in plaats van de uitgangspunten van die keurmerken te hebben opgesomd en te hebben bepaald dat het bewijs dat een product aan die criteria voldeed met elk passend middel kon worden geleverd, heeft de Provincie een met artikel 53, lid 1, sub a, van de richtlijn onverenigbaar gunningscriterium vastgesteld.

Tot slot betoogt de Commissie dat het aan de aanbestedende dienst opgelegde vereiste, te voldoen aan de ,,criteria van duurzaam inkopen en maatschappelijk verantwoord ondernemen", in strijd is met de richtlijn. Het Hof oordeelt dat de Provincie Noord-Holland, door die voorwaarden in het bestek op te nemen, een ongeoorloofde minimumeis voor de technische bekwaamheid heeft vastgesteld.

Het Hof stelt bovendien vast dat het transparantiebeginsel impliceert dat alle voorwaarden en modaliteiten van de gunningsprocedure in de aankondiging van de opdracht of in het bestek duidelijk, nauwkeurig en ondubbelzinnig zijn geformuleerd. Daardoor kan iedere redelijk geļnformeerde en normaal zorgvuldige inschrijver de precieze draagwijdte ervan begrijpen en kan de aanbestedende dienst effectief nagaan of de offertes van de inschrijvers beantwoorden aan de criteria voor de betrokken opdracht.

Het Hof komt tot de vaststelling dat de eisen inzake het voldoen aan de ,,criteria van duurzaam inkopen en maatschappelijk verantwoord ondernemen" en de verplichting, ,,bij te dragen tot het duurzamer maken van de koffiemarkt en tot een milieutechnisch, sociaal en economisch verantwoorde koffieproductie", onvoldoende duidelijk, nauwkeurig en ondubbelzinnig zijn. Bijgevolg komt het Hof tot het oordeel dat Nederland niet heeft voldaan aan de verplichtingen die op hem rusten ingevolge de richtlijn betreffende overheidsopdrachten.

NOTA BENE

Een beroep wegens niet-nakoming gericht tegen een lidstaat die zijn uit het recht van de Unie voortvloeiende verplichtingen niet is nagekomen, kan worden ingesteld door de Commissie of door een andere lidstaat. Indien het Hof van Justitie de niet-nakoming vaststelt, dient de betrokken lidstaat zo snel mogelijk aan dit arrest te voldoen.

Wanneer de Commissie van oordeel is dat de lidstaat niet aan het arrest heeft voldaan, kan zij een nieuw beroep instellen en daarin financiėle sancties vorderen. Worden de commissie echter geen maatregelen tot omzetting van een richtlijn meegedeeld, dan kan het Hof van Justitie, op voorstel van de Commissie, bij het eerste arrest sancties opleggen.

 
< Vorige   Volgende >


 vrijdag, 19 januari 2018





DE UITSPRAKEN

DE ZAAK HOLLEEDER, links naar de uitspraken:

BC0703 Willem Holleeder, afpersing en leider criminele organisatie
BC0697 Maruf M. medeverdachte Holleeder. Endstra is onder valse voorwendselen naar het kantoor van zijn toenmalig raadsman gelokt waar hij in de kamer van die raadsman - Bram Moszkowicz - is bedreigd door onder andere deze verdachte. Endstra is hierdoor bewogen grote sommen geld af te staan.
BC0708 Marcel K.
BC0710 Vriendin Holleeder: Maaike Dijkhuis (schuldwitwassen)

Lees ook over Holleeder (link) in het NJD



O P M E R K E L IJ K
Kantonrechter over administratiekosten boete tegen officier en CJIB: waar zijn jullie mee bezig !!?

Incassomiddel schiet doel ver voorbij

Een opmerkelijke boete-zaak. Iedereen die wel 'ns een verkeersboete heeft gehad, kent de incasso's van het CJIB. Maar er zijn incassomaatregelen die hun doel ruim voorbij schieten, vindt kantonrechter mr. W.E.M. Verjans. Vooral wanneer het gaat om € 6,00 (zes euro) te innen ten behoeve van de Staat der Nederlanden.

Rechtsbescherming

De wetgever was in een ver verleden van opvatting dat de Wet Mulder/WAHV voldoet aan de eisen die artikel 6 van het Europese Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens stelt aan rechtsbescherming. Verjans vraagt zich af of in het kader van de huidige handhaving van deze wet nog wel sprake is van “een waarborging van de deugdelijke rechtsbescherming van de betrokkene.”

LEES VERDER...
 
'Rechterlijke samenwerking is goed, maar slecht ingebed'

De Rechtspraak, Den Haag -  Onderlinge afspraken tussen rechters over strafhoogtes en rekenmethoden bevorderen de eenheid in het recht, maar zijn nog te weinig wettelijk verankerd. Een deel van deze rechterlijke regelingen kan beter zichtbaar gemaakt worden.

Dat stelt onderzoeker Ard Schoep in zijn bijdrage aan de zojuist verschenen bundel ‘Rechterlijke Macht, studies voor rechtspraak en rechtshandelingen in Nederland’.

Afspraken
Een deel van de beslissingen in de rechtszaal vloeit voort uit afspraken en regelingen die gemaakt zijn door rechters zelf. Die afspraken worden vaak landelijk nagevolgd en hebben daarmee veel invloed. Een bekend voorbeeld is de formule waarmee kantonrechters sinds vijftien jaar de hoogte berekenen van ontslagvergoedingen: grofweg het aantal dienstjaren maal het maandsalaris.

LEES VERDER...
 
UvA-eredoctoraten voor econoom Alvin Roth en rechtsgeleerde James Crawford
UvA - De Universiteit van Amsterdam (UvA) kent eredoctoraten toe aan econoom en Nobelprijswinnaar Alvin Roth en rechtsgeleerde James Crawford. Crawford ontvangt het eredoctoraat vanwege de grote invloed die hij heeft op de internationale rechtswetenschap, in het bijzonder op het internationale aansprakelijkheidsrecht.
LEES VERDER...
 


 
 
       

Nederlands Juridisch Dagblad © 2002-2013 Ook te lezen via NJD.nu
Gebruiksvoorwaarden NJD (klik hier)
Alle rechten voorbehouden