Nederlands Juridisch Dagblad NJD § Juridisch nieuws - Amnesty in zaak asielzoekers vluchthaven: toegang basale levensvoorziening recht voor iedereen

Nederlands Juridisch Dagblad NJD § Juridisch nieuws - Amnesty in zaak asielzoekers vluchthaven: toegang basale levensvoorziening recht voor iedereen

 

Nederlands Juridisch Dagblad www.juridischdagblad.nl en via NJD.nu © MMII-MMXIII § Juridisch nieuws vanuit rechtspraktijk & rechtswetenschap
Juridisch nieuws voor juridisch Nederland 
§ Gebruiksvoorwaarden 
§ Mail uw nieuws- of persbericht naar de redactie (klik hier)

Onderhoud NJD 
twitter.com/juridischdag 
wel actueel
Inhoudsopgave
Voorpagina
Weer & verkeer
Rechtspraak
Hoofdpunten
Opmerkelijk
Persoonlijk
Zoeken
OM
Justitie
SZW
Opinie
Rechters
Advocatuur
Notariaat
Agenda
Uitgelicht
HvJ EU
CRvB
Wetten
Media
Jeugd
Studenten
CBb
Tweede Kamer
Eerste Kamer
Onderhoud
Redactioneel
Ombudsman
Publicaties
Gebruikslicentie
NJD § RSS
Twiiter NJD
Prijsvraag
Grondwet
Hoge Raad
AFM
OPTA
Colofon
CONTACT


 
  Oriëntatie:  Voorpagina arrow Opinie arrow Amnesty in zaak asielzoekers vluchthaven: toegang basale levensvoorziening recht voor iedereen
 
Amnesty in zaak asielzoekers vluchthaven: toegang basale levensvoorziening recht voor iedereen
maandag, 7 juli 2014

Amnesty vermoedt dat er in de Vluchthaven een (aanzienlijke) groep mensen zit die eigenlijk een asielstatus verdient. De organisatie heeft zich kritisch uitgelaten over de beslissing van de rechter vrijdag jl. waarbij de bewoners van de Vluchthaven binnen vier dagen het gebouw moeten verlaten. Hieronder de opinie van Amnesty.

 'Basale levensbehoeften zoals eten, drinken en een dak boven je hoofd mogen geen inzet zijn van het handhaven van het overheidsbeleid. Iedereen heeft recht op een adequate levensstandaard. Dit geldt ook wanneer het gaat om uitgeprocedeerde asielzoekers, die volgens de overheid uit Nederland moeten vertrekken. Zo lang zij in Nederland zijn, moet er sprake zijn van een menswaardige behandeling. Zonder eten, schoon drinkwater en een deugdelijke beschutting tegen de elementen kan er geen sprake zijn van een menswaardig bestaan.

Helaas is dit heldere uitgangspunt de afgelopen jaren steeds meer in de verdrukking geraakt. Een reeks van wettelijke en beleidsmaatregelen hebben de mogelijkheden voor uitgeprocedeerde asielzoekers om zelfstandig in hun basale levensbehoeften te voorzien sterk ingeperkt. Veel bewoners van de Vluchthaven hebben – soms zelfs meerdere keren - in vreemdelingendetentie gezeten. Vervolgens zijn ze van de ene naar de andere geïmproviseerde opvang verhuisd. Het risico is zeer groot dat –zonder steun van de gemeente – hun toegang tot basale levensbehoeften in gevaar komt.

Helaas is dit heldere uitgangspunt de afgelopen jaren steeds meer in de verdrukking geraakt. Een reeks van wettelijke en beleidsmaatregelen hebben de mogelijkheden voor uitgeprocedeerde asielzoekers om zelfstandig in hun basale levensbehoeften te voorzien sterk ingeperkt. Veel bewoners van de Vluchthaven hebben – soms zelfs meerdere keren - in vreemdelingendetentie gezeten. Vervolgens zijn ze van de ene naar de andere geïmproviseerde opvang verhuisd. Het risico is zeer groot dat –zonder steun van de gemeente – hun toegang tot basale levensbehoeften in gevaar komt.

Dat er ook kwetsbare mensen op straat terecht zullen komen lijkt evident gezien de achtergrond van veel Vluchthavenbewoners. Ook de gemeente zelf heeft onlangs toegegeven dat het onderscheid tussen zeer kwetsbaren (die nog wel alternatieve opvang zullen krijgen) en de overige bewoners eigenlijk niet goed te maken is.

Volgens Amnesty International ligt er een gedeelde verantwoordelijkheid voor de gemeente en het Rijk om te voorkomen dat de Vluchthavenbewoners zonder voorzieningen op straat komen te staan. Dat mogelijk particulieren voor hen op de bres zullen springen mag geen reden zijn voor passiviteit van de kant van de overheid. Dit wordt zeer duidelijk uit de situatie in de Vluchtgarage in Amsterdam, een geïmproviseerde opvang voor uitgeprocedeerde asielzoekers met steun van particulieren, die van de gemeente noch van het Rijk ondersteuning krijgen. De situatie in de Vluchtgarage is onlangs door het College voor de Rechten van de Mens als ‘mensonwaardig’ bestempeld. Amnesty vreest dat de Vluchthavenbewoners die nu op straat komen te staan, zich gedwongen zullen voelen hun toevlucht te nemen in de Vluchtgarage of gelijksoortige onderkomens die niet aan de minimumeisen voor een menswaardige opvang voldoen.

Een zelf gecreëerd probleem?

Door de overheid wordt vaak opgemerkt dat het merendeel van de Vluchthavenbewoners niet meewerkt aan hun terugkeer en hierdoor zelf verantwoordelijk is voor hun situatie. Amnesty constateert echter dat de Rijksoverheid zelf substantieel bijdraagt aan dit probleem door te blijven miskennen dat terugkeer naar een fragiel of instabiel land als Somalië, of een notoire mensenrechtenschender als Eritrea, niet aan de orde zou moeten zijn. Desondanks blijft de eis van de overheid ook aan hen dat ze meewerken aan ‘vrijwillige’ terugkeer. Volgens een evaluatie van de gemeente komt bijna de helft mogelijk uit Somalië of Eritrea.

Het is volgens Amnesty dan ook waarschijnlijk dat er in de Vluchthaven een (aanzienlijke) groep mensen zit die eigenlijk een asielstatus had moeten krijgen en dus nooit in de Vluchthaven terecht had moeten komen. Hoewel de vraag of terugkeer mogelijk is voor veel anderen in de Vluchthaven veel gecompliceerder ligt, zou het onder ogen zien van de realiteit in Somalië en Eritrea een deel van het probleem al oplossen. Voor de overige groep zou moeten gelden dat ook wanneer terugkeer wel verlangd kan worden, het onthouden van bed, bad en brood geen wapen mag worden in het nastreven van beleidsdoelen.'

 
< Vorige   Volgende >


 woensdag, 29 maart 2017





DE UITSPRAKEN

DE ZAAK HOLLEEDER, links naar de uitspraken:

BC0703 Willem Holleeder, afpersing en leider criminele organisatie
BC0697 Maruf M. medeverdachte Holleeder. Endstra is onder valse voorwendselen naar het kantoor van zijn toenmalig raadsman gelokt waar hij in de kamer van die raadsman - Bram Moszkowicz - is bedreigd door onder andere deze verdachte. Endstra is hierdoor bewogen grote sommen geld af te staan.
BC0708 Marcel K.
BC0710 Vriendin Holleeder: Maaike Dijkhuis (schuldwitwassen)

Lees ook over Holleeder (link) in het NJD



O P M E R K E L IJ K
Conservatoir beslag op urn met as omdat kind medaillon met as wil dragen net als de andere kinderen

Alleen aanvoeren dat band met overledene goed was blijkt onvoldoende

Een dochter wil een klein deel van de as van haar overleden vader in een medaillon dragen. De weduwe weigert echter afgifte en zo belandt de familie bij de rechter. De dochter (A) heeft aan haar vorderingen ten grondslag gelegd dat B onzorgvuldig en aldus onrechtmatig jegens haar handelt door te weigeren een klein deel van de as van X aan haar af te staan, vooral omdat de andere (stief)kinderen van de overleden persoon wel een medaillon met as van X hebben gekregen. De dochter heeft op 9 januari 2013 - na verkregen verlof daartoe van de voorzieningenrechter van deze rechtbank bij beschikking van 3 januari 2013 - conservatoir beslag laten leggen op de urn met de as. Voor het aannemen van een zogeheten onrechtmatige daad zijn de nodige voorwaarden. De rechter beslist als volgt, na een korte inleiding op die criteria:

LEES VERDER...
 
Rechters gaan termijnen in civiele zaken strikt handhaven

De Rechtspraak, Den Haag - De termijnen in het rolreglement voor civiele dagvaardingszaken worden vanaf 1 oktober strikt gehandhaafd door alle rechtbanken. In de praktijk blijkt dat sommige rechters soepeler zijn dan anderen, als advocaten zich bijvoorbeeld niet aan de vastgestelde termijn houden bij het indienen van een uitstelverzoek. Daardoor ontstaat rechtsongelijkheid.

De landelijke Rolrechtersvergadering heeft daarom afgesproken met ingang van komend najaar weer streng de hand te houden aan de termijnen.

LEES VERDER...
 
U I T G E L I C H T
Ooit veroordeeld als tiener door kinderrechter en nu verwijdering DNA-databank? Dat kan

Internet kan een eeuwig brandmerk zijn bij een misstap, maar een DNA-profiel in een landelijke databank voelt misschien wel net zo bezwaarlijk. Jaarlijks staan bijna 3.000 minderjarigen na hun veroordeling voor een strafbaar feit DNA-gegevens af aan justitie.

In deze zaak gaat het om een bezwaarschrift ex artikel 7 van de Wet DNA-onderzoek bij veroordeelden. Uit het dossier blijkt dat de veroordeelde jongeman - 12 jaar tijdens het misdrijf - op straat een telefoon van iemand heeft gejat. Hij heeft verklaard dat hij dit had gedaan, omdat hij in de disco zijn telefoon verloren was en dit niet aan zijn moeder durfde te vertellen.

Hij is op 15-jarige leeftijd veroordeeld door de kinderrechter en nadien niet meer met justitie in aanraking gekomen. Het bewezen verklaarde delict moet worden aangemerkt als een eenmalig incident, bezien tegen de achtergrond van de levensfase waarin de veroordeelde verkeerde en met name de moeilijke periode die hij doormaakte vanwege het overlijden van onder meer zijn opa en de ziekte van zijn stiefvader.

Het recidiverisico wordt zeer klein geacht. Wel zijn er nog zorgen vanwege zijn lage IQ, waardoor de hij over weinig 'probleemoplossend vermogen beschikt om te kunnen denken hoe hij dingen anders moet aanpakken, maar er wordt aan gewerkt om hem daarin te trainen', staat in de uitspraak (i.c. beslissing).

OvJ moet celmateriaal laten vernietigen

LEES VERDER...
 
Hans Schenk voorzitter commissie herziening SER-Fusiegedragsregels
Hoogleraar Hans Schenk van Utrecht University School of Economics gaat als kroonlid van de Sociaal-Economische Raad (SER) de commissie over de herziening van de SER-Fusiegedragsregels voorzitten. Dit laat de Universiteit Utrecht weten. Deze gedragsregels zijn in 2001 in werking getreden en beschermen de belangen van werknemers bij voorgenomen fusies tussen ondernemingen. Sindsdien zijn er verschillende knelpunten gesignaleerd bij de toepassing en reikwijdte van de SER Fusiegedragsregels.
LEES VERDER...
 


 
 
       

Nederlands Juridisch Dagblad © 2002-2013 Ook te lezen via NJD.nu
Gebruiksvoorwaarden NJD (klik hier)
Alle rechten voorbehouden