Nederlands Juridisch Dagblad NJD § Juridisch nieuws - "Wetsvoorstel seks met dieren is 19e eeuws"

Nederlands Juridisch Dagblad NJD § Juridisch nieuws - "Wetsvoorstel seks met dieren is 19e eeuws"

 

Nederlands Juridisch Dagblad www.juridischdagblad.nl en via NJD.nu © MMII-MMXIII § Juridisch nieuws vanuit rechtspraktijk & rechtswetenschap
Juridisch nieuws voor juridisch Nederland 
§ Gebruiksvoorwaarden 
§ Mail uw nieuws- of persbericht naar de redactie (klik hier)

Onderhoud NJD 
twitter.com/juridischdag 
wel actueel
Inhoudsopgave
Voorpagina
Weer & verkeer
Hoofdpunten
Opmerkelijk
Persoonlijk
Zoeken
Opinie
Rechters
Advocatuur
Notariaat
Agenda
Uitgelicht
Wetten
Media
Jeugd
Studenten
Eerste Kamer
Onderhoud
Redactioneel
Ombudsman
Publicaties
Gebruikslicentie
NJD § RSS
Twiiter NJD
Prijsvraag
Grondwet
Hoge Raad
AFM
OPTA
Colofon
CONTACT


 
  Oriëntatie:  Voorpagina arrow Opinie arrow "Wetsvoorstel seks met dieren is 19e eeuws"
 
"Wetsvoorstel seks met dieren is 19e eeuws"
dinsdag, 18 maart 2008

Kamerlid strijdt tegen dubbele moraal, alleen “onzedelijke handelingen” verbieden schiet tekort

Esther Ouwehand is lid van de Tweede kamer voor de Partij voor de Dieren en schreef het volgende opinie-stuk, getiteld "Wetsvoorstel seks met dieren is 19e eeuws".

Binnenkort stemt de Kamer over het initiatiefwetsvoorstel om seks met dieren strafbaar te stellen. Een 19e-eeuwse aanpak die getuigt van een dubbele moraal. De seksuele integriteit van dieren mag op grote schaal aangetast worden om commerciële redenen, als er maar geen ‘ontuchtige’ gedachten bij ontwikkeld worden. Indiener Harm Evert Waalkens lijkt te solliciteren naar de titel Zedenbeschermer van het Jaar.

Nederland kent sinds 1886 rechtsbescherming van dieren. Als plicht voor de mens. Het schoppen van een hond zou andere mensen in hun zedelijke gevoelens kunnen kwetsen. Een staatscommissie boog zich in 1870 over de vraag of tegenover de mensenplicht om dieren niet te mishandelen ook een dierenrecht zou kunnen staan om gevrijwaard te worden van mishandeling. Daar voelde de wetgever niets voor. Wezens zonder ziel (in die tijd behoorden vrouwen daar ook toe) konden geen rechtssubject zijn.

Het duurde tot 1980 toen een ambtenaar op eigen initiatief de nota Rijksoverheid en Dierenbescherming schreef. Hij introduceerde de intrinsieke waarde van dieren, de eigen waarde die ze hebben los van hun nut voor de mens. De nota werd aangenomen door het parlement en daarmee kreeg de eigenwaarde van dieren een wettelijke verankering.

Toch leidde de erkenning van de intrinsieke waarde nog niet tot werkelijke bescherming van dieren of de erkenning van dieren als rechtssubject. Flauwe tegenwerpingen dat dieren onmogelijk zelf naar de rechter zouden kunnen gaan werden gemakkelijk weerlegd. Ook zuigelingen zouden moeite hebben met de uitoefening van hun eigen rechten. Maar dat degradeert zie niet tot louter rechtsobject.

De vraag is of het Harm Evert Waalkens bij de indiening van het wetsvoorstel gaat om het veilig stellen van de seksuele integriteit van dieren of om het beschermen van de menselijke moraal? We moeten vaststellen dat de seksuele integriteit van dieren op grote schaal geschonden wordt. Elk jaar worden bij miljoenen biggen de ballen verwijderd, meestal onverdoofd. Wat betekent dat voor de seksuele integriteit?

De indiener van het wetsvoorstel is zich pijnlijk bewust van deze vraag, maar kiest niet voor de belangen van het dier. In het wetsvoorstel is de term “seksuele handelingen” vervangen door “ontuchtige handelingen”, zodat onder de delictsomschrijving alleen handelingen vallen met een seksuele strekking die in strijd zijn met een sociaal ethische norm. De vraag is hoe die sociaal ethische normen dan gedefinieerd zijn. De heer Waalkens zegt dat “ook dieren recht hebben op strafrechtelijke bescherming tegen seksueel geaarde inbreuken op hun integriteit.”

De vraag is waarom dat dan niet opgaat voor andere inbreuken op de lichamelijke en seksuele integriteit van dieren. Waarom zou kunstmatige inseminatie (een miljoen nakomelingen voor stier Sunnyboy zonder dat hij ooit een koe heeft gedekt), embryo spoeling, het synchroniseren van bevallingen en castratie niet in strijd zijn met de seksuele integriteit van het dier?

Wat heeft een kuikentje aan een wettelijke erkenning van z’n intrinsieke waarde, wanneer het dier op de dag van z’n geboorte in handen van kuikensexers valt. Dertig miljoen haantjes worden elk jaar levend versnipperd wegens ‘economische onbruikbaarheid’. Het getuigt van een dubbele moraal om alleen “onzedelijke handelingen” te verbieden, maar verder het veel grootschaliger seksueel misbruik van dieren ongestraft voortgang te laten vinden.

Dat brengt Waalkens bij de noodsprong vooral de zedelijkheid van mensen te willen beschermen. In het wetsontwerp wordt geworsteld met de terminologie rond “ontuchtige handelingen”. Daaronder wordt in elk geval verstaan “het louter beroeren van de geslachtsdelen van het dier en de werkelijke geslachtsgemeenschap van mens met dier.

Die handelingen zijn strafbaar, tenzij ze een ontuchtig karakter ontberen, zoals handelingen ten behoeve van de fok. Daarmee maakt Waalkens het wel ‘fokking ingewikkeld’. Iemand kan een dagtaak hebben aan het opwekken van zaadlozingen bij stieren, maar zonder ontuchtige gedachten kan hij zijn gang gaan. Wie bepaalt wanneer het “beroeren van de geslachtsdelen van een dier” een “ontuchtig karakter” krijgt?

Wie dieren wil beschermen zal dat niet moeten doen via de lijn van een ontuchtdefinitie die gekoppeld is een de menselijke beleving van onzedelijkheid, maar via een heldere definitie van wat als seksueel misbruik gezien wordt.

Een wetgever die daarin consistentie betracht zal er niet omheen kunnen dat daarbij inbreuken op de seksuele integriteit van dieren in een bredere context geplaatst moeten worden dan de nu gekozen kleinburgerlijke insteek. Het gaat er in het voorliggende wetsvoorstel niet om om de dieren te beschermen , maar om de viespeuken aan de schandpaal te nagelen.

De menselijke zedelijkheidsbeleving als uitgangspunt voor de bescherming van het dier. Dat plaatst de discussie rond het beschermen van dieren 122 jaar terug in de tijd.

Het Juridisch Dagblad dankt overigens mevrouw Sanne Brienen, medewerker van de Partij voor de Dieren.
 
< Vorige


 zaterdag, 23 juni 2018





DE UITSPRAKEN

DE ZAAK HOLLEEDER, links naar de uitspraken:

BC0703 Willem Holleeder, afpersing en leider criminele organisatie
BC0697 Maruf M. medeverdachte Holleeder. Endstra is onder valse voorwendselen naar het kantoor van zijn toenmalig raadsman gelokt waar hij in de kamer van die raadsman - Bram Moszkowicz - is bedreigd door onder andere deze verdachte. Endstra is hierdoor bewogen grote sommen geld af te staan.
BC0708 Marcel K.
BC0710 Vriendin Holleeder: Maaike Dijkhuis (schuldwitwassen)

Lees ook over Holleeder (link) in het NJD



O P M E R K E L IJ K
Conservatoir beslag op urn met as omdat kind medaillon met as wil dragen net als de andere kinderen

Alleen aanvoeren dat band met overledene goed was blijkt onvoldoende

Een dochter wil een klein deel van de as van haar overleden vader in een medaillon dragen. De weduwe weigert echter afgifte en zo belandt de familie bij de rechter. De dochter (A) heeft aan haar vorderingen ten grondslag gelegd dat B onzorgvuldig en aldus onrechtmatig jegens haar handelt door te weigeren een klein deel van de as van X aan haar af te staan, vooral omdat de andere (stief)kinderen van de overleden persoon wel een medaillon met as van X hebben gekregen. De dochter heeft op 9 januari 2013 - na verkregen verlof daartoe van de voorzieningenrechter van deze rechtbank bij beschikking van 3 januari 2013 - conservatoir beslag laten leggen op de urn met de as. Voor het aannemen van een zogeheten onrechtmatige daad zijn de nodige voorwaarden. De rechter beslist als volgt, na een korte inleiding op die criteria:

LEES VERDER...
 
'Rechterlijke samenwerking is goed, maar slecht ingebed'

De Rechtspraak, Den Haag -  Onderlinge afspraken tussen rechters over strafhoogtes en rekenmethoden bevorderen de eenheid in het recht, maar zijn nog te weinig wettelijk verankerd. Een deel van deze rechterlijke regelingen kan beter zichtbaar gemaakt worden.

Dat stelt onderzoeker Ard Schoep in zijn bijdrage aan de zojuist verschenen bundel ‘Rechterlijke Macht, studies voor rechtspraak en rechtshandelingen in Nederland’.

Afspraken
Een deel van de beslissingen in de rechtszaal vloeit voort uit afspraken en regelingen die gemaakt zijn door rechters zelf. Die afspraken worden vaak landelijk nagevolgd en hebben daarmee veel invloed. Een bekend voorbeeld is de formule waarmee kantonrechters sinds vijftien jaar de hoogte berekenen van ontslagvergoedingen: grofweg het aantal dienstjaren maal het maandsalaris.

LEES VERDER...
 
U I T G E L I C H T
Vanmiddag debat over mensenrechten en internationaal maatschappelijk verantwoord ondernemen
Vanmiddag te zien en horen: hoe staat het met de naleving van mensenrechten door het Nederlands bedrijfsleven? En hoe bevordert de overheid het respecteren ervan? Daarover vergadert de Tweede Kamer vandaag van 14.00 tot 16.30 uur.
LEES VERDER...
 
President Geert Corstens kondigt terugtreden Hoge Raad aan miv 1 november
Geert Corstens heeft in zijn (interne) nieuwjaarstoespraak zijn terugtreden als president van de Hoge Raad per 1 november 2014 aangekondigd, meldt het hoogste rechtscollege.
LEES VERDER...
 


 
 
       

Nederlands Juridisch Dagblad © 2002-2013 Ook te lezen via NJD.nu
Gebruiksvoorwaarden NJD (klik hier)
Alle rechten voorbehouden